Ik zal een jaar of 13 geweest zijn toen ik vond dat Diana Ross alles had wat je je ook maar kon wensen in het leven: dat exotische, die uitstraling, dat zelfvertrouwen, ze kon ook nog goed zingen én was bevriend met Michael Jackson.. Maar waar zijn de nieuwe rolmodellen voor onze generatie? Welke iconen en inspirerende persoonlijkheden en zijn nu voor ons een voorbeeld om naar te leven?

“Niemand hoeft ons meer te vertellen hoe we ons moeten gedragen!” Hahaha, hoezo 50plus en niet flexibel.

Desgevraagd vinden mijn vrienden veel mensen ‘interessant’, maar onder het kopje rolmodellen bleef het angstvallig leeg. Tot de aap uit de mouw kwam: ‘Het mooie aan deze leeftijd, is dat je geen rolmodellen meer nodig hebt. Je weet wie je bent!’ Aldus de reactie op Facebook van een vriend, waarop iedereen zich haastte om het hartgrondig met hem eens te zijn.

Einde artikel, dacht ik. Toch las ik nog even verder in de Facebookreacties. Het viel me op veel mensen mij erop wezen dat het woord rolmodel niet goed gekozen was: “Niemand hoeft ons meer te vertellen hoe we ons moeten gedragen!” Hahaha, hoezo 50plus en niet flexibel.

Maar oké, misschien is een rolmodel ook wel iets voor jonge meisjes die op Ariane Grande (of Diana Ross) willen lijken. En niet voor recalcitrante vijftigers – mijzelf meegerekend.

Toch zie ik in de media regelmatig oudere mensen voorbij komen waardoor ik denk ‘Ach, het leven is zo slecht nog niet!’ Op deze manier geformuleerd kwam er opeens wél een stroom aan inspiratie los 🙂

Ik destilleerde uit alle reacties en discussies 3 categorieën. Herkenbaar? Of juist niet?

1. Met stip op 1: onze ouders!

Toen ik jong was kwamen mijn rolmodellen zelden uit mijn directe omgeving. Hoewel, misschien heeft de lerares Nederlands in 2 HAVO ergens wel een zaadje geplant voor mijn latere liefde voor schrijven en literatuur. Maar hoe ouder we worden, hoe dichterbij de inspiratie blijkt te zitten: onze ouders!

Ook David Bowie en Lennart Cohen kwamen voorbij. Lekker, die zijn allemaal dood!, hoor ik je denken.

Als ze na 50 jaar huwelijk nog steeds hand in hand lopen, daar trekken we ons graag aan op. Of de moeder van vriendin D., die met haar 80 jaar nog steeds yogales geeft. Een vader die op zijn 70e nog met gemak een nieuw makelaarskantoor opzet.

Of neem tante Lena, die op haar 76e alle piepjonge fashionvictims moeiteloos het nakijken geeft.

Potverdikkie, dat geeft de burger moed!

Ook veel genoemd: als ouders na 54 jaar huwelijk nog steeds verliefd zijn – of in ieder geval zichtbaar moeite voor elkaar doen. Want hoewel die 20 jaar jongere vriend(in) soms een heel aantrekkelijk plan lijkt, die 50plus vaders met een tweede leg benijden we toch maar zelden.

2. Creatieve geesten, seks drugs and rock and roll

Is niet de grootste angst van het ouder worden de vrees voor het verlies van je creativiteit en geest? Een vriend noemde Picasso als rolmodel omdat hij tot op hoge leeftijd vitaal, aanwezig en creatief was. En heel veel vrouwen had, maar dat terzijde.

Conclusie: altijd fijn om te weten dat er mensen zijn die 10.000 keer slechter geleefd hebben dan jij en toch gezond oud zijn.

Ook David Bowie en Lennart Cohen kwamen voorbij. Lekker, die zijn allemaal dood!, hoor ik je denken. Inderdaad, maar lees dan de biografie van Barry Hay, bijna 70, nog steeds goed in z’n vel. Zijn vrouw zegt wel dat-ie niet meer tegen de drank kan, maar na vier wijntjes stapt deze bijna 70-jarige gewoon nog de sportschool binnen (mij moet je na vier glazen niet meer vragen om naar huis te fietsen, dat overleef ik niet). Huis op Curaçao. Alles goed geregeld. Ik teken ervoor.

Of neem Keith Richards. Met het overlijden van George Michael vroeg iedereen zich ineens af hoe het in godsnaam mogelijk is dat Keith nog wel in leven is. Conclusie: altijd fijn om te weten dat er mensen zijn die 10.000 keer slechter geleefd hebben dan jij en toch gezond oud zijn. Kun je vanavond gewoon weer genieten van die lekkere borrelhappen en dito vloeibare versnaperingen.

3. Zij die eeuwig jong zijn of dat (willen) lijken

Eeuwige jeugd, het blijft de heilige graal. Ook al lijkt het vaak niet chique om uiterlijk nog zo belangrijk te vinden als je wat ouder wordt: we moeten al die rimpels maar accepteren en de kipfilets weelderig laten lubberen, want je bent nu eenmaal de jongste niet meer. Acceptatie, heet dat.

Maar toch bewonderen we hen die eeuwig jong lijken te blijven. En terecht. Je wil er toch gewoon voor jezelf leuk uit blijven zien? Stralend, vol energie zodat de buitenkant reflecteert wat je voelt van binnen.

Dus: chapeau Connie Breukhoven, Patricia Paay, Heleen van Royen, Helen Mirren, Madonna… Jullie leven je leven, nemen af en toe een minnaar die je jong houdt. Laten je links en rechts wat opspuiten of liften, wat maakt het uit.

Laat de mensen maar kletsen.

Stiekem zijn ze allemaal jaloers.

Tekst: Heidi Huls | adelheidschrijft.nl

Schrijf je in voor de ultieme survivalgids voor het leven na de 50

Geen garanties dat je het overleeft, maar een avontuur wordt het zeker!