En toen was ik weer single. Na 24 jaar.

Hoera! Help!* (Doorhalen wat niet van toepassing is.)

Hoe dan ook, het goede nieuws is dat ik weer kan daten. Voor iedereen die nu denkt ja doei, dat is dus drama: ik zit er ook niet bepaald op te wachten om weer lonkend op een feestje te moeten staan. Maar een mens moet toch wat en ik ben zeker niet van plan de rest van mijn leven celibatair door te brengen.

De laatste keer dat ik me met condooms bezig hield toupeerde ik mijn haar nog.

Dus schafte ik onlangs een paar goede hakken aan, ging naar de kapper en liet een meisje bij de Bijenkorf mij een paar essentiële en vooral dure poeders aansmeren.

Toen brak het angstzweet me pas goed uit.

Ter illustratie zet ik hier uit de losse pols even een paar van mijn willekeurige gedachten op een rij. Tips zeer welkom….

Ik ben inmiddels 2 kinderen verder. Striae, een buik die nooit meer strak wordt en een prachtig litteken. Ik vind dat ik hier niet onzeker over mag zijn – want ik ben nu eenmaal geen 25 meer. En die vent ook niet. Maar toch. Manmanman, ik bekijk elke bobbel en put met hernieuwde blik. Valt het op? Is het lelijk? Moet ik er iets aan doen? Pff.

Wat gebeurt als het allemaal knetterdroog blijft? De Sahara is er niks bij tegenwoordig. Weten alle mannen dat?

En dan soa’s!

De laatste keer dat ik me daar mee bezig hield toupeerde ik mijn haar nog. Het schijnt dat wij vijftigers behoorlijk laks zijn met condooms.

Heb ik überhaupt zin in one night stands? Ja, denk ik nu. Maar niet in de volgende ochtend. Moet er dan ontbeten worden? Help.

Dus hoe vertel ik soepel dat we die dus wel gaan gebruiken? En wanneer? Niet bij de koffie (want: veel te eager), maar ook  niet pas als ik poedelnaakt ben. Dan is de kans in ieder geval groot dat ik totaal geen ruggengraat meer heb en het rubber in de la blijft. Sjezus, dat ik me hier druk om aan het maken ben. Waar bèn ik aan begonnen.

En wat wil ik eigenlijk met seks?

Aan het einde (hmm ok, al iets eerder) van mijn relatie was het vooral een concept geworden waar nooit daad bij het woord werd gevoegd. Op een gegeven moment voelde dat prima. Dat was het natuurlijk niet, maar een week wordt een maand en voor het het weet ben je opeens een jaar verder. Veel boeken lezen ’s avonds. Weinig seks.

Ik merk dat ik er nog niet uit ben: wil ik alleen met iemand naar bed als het echt serieus is? Heb ik überhaupt zin in one night stands (Ja, denk ik nu. Maar niet in de volgende ochtend. Moet er dan ontbeten worden? Drama.)

Voordeel: mijn kinderen zijn het huis uit, dus – los van wat overlast voor de buren – hoeft niemand zich in te houden.

Bij de gedachte alleen al aan seks met iemand anders dan Mark (ok, hij heet geen Mark, want om privacy redenen noem ik Freek niet bij zijn echte naam) voelt het alsof ik vreemdga. Vriendinnen die mij voor gingen verzekeren mij ervan dat dit niet al te lang gaat duren. Ik hoop het.

Ik moet vooruit!

Zijn de dingen die ik in de loop der jaren heel normaal, lekker en leuk ben gaan vinden (totdat we het dus nooit meer deden) wel zo normaal? Wat voor type ben ik eigenlijk in bed?

Hoewel je de aard van het beestje nooit helemaal kunt veranderen, realiseer ik me ook dat ik nu opeens alle kanten op kan. Ik denk dat Freek Mark zich rot zou zijn geschrokken als ik opeens als een wilde tijger hem alle hoeken van de slaapkamer had laten zien. Zou trouwens niet eens (meer) weten hoe dat moet.

Of moet ik mijn verwachtingen bijstellen en tevreden zijn met een ouderwets potje missionaris?

Dat brengt me op het volgende: hoe kan ik mijn kennis en kunde een beetje bijschaven? Wat ‘doet’ men zoal tegenwoordig? Wat verwachten mannen van mij, vrouw van 54, in bed? En goed, wat verwacht ik van de mannen? Dat ze me als een echte pro (want: veel ervaring, toch?) helemaal gek maken? Drie orgasmes, dat werk? Of moet ik mijn verwachtingen bijstellen en tevreden zijn met een ouderwets potje missionaris?

Wat ook in mij opkomt: mijn kinderen zijn het huis uit, dus – los van wat overlast voor de buren – hoeft niemand zich in te houden. Dat is dan weer een voordeel. Zie mijn ambities hierboven m.b.t. wilde tijger.

Maar goed. Eerst nog maar even een date vinden.

Tekst: Heleen de Graaf

Schrijf je in voor de ultieme survivalgids voor het leven na de 50

Geen garanties dat je het overleeft, maar een avontuur wordt het zeker!