Mijn bovenbuurman Bert zit tegenwoordig elke avond trouw aan zijn basgitaar te plukken. Urenlang. Ploem pleng ploem. Het is de schuld van zijn zoons, die zijn het huis uit en kunnen dus niet meer luidkeels protesteren: Nu ff niet pa! In godsnaam!

Bert is aan het oefenen, want hij wil in een bandje. Via Facebook is hij op het spoor gekomen van de gasten waarmee hij jamde op de middelbare school (een jaartje of 35 geleden) en die blijken nog zo af en toe te spelen. En nu wil Bert erbij. Ik denk dat hij stiekem fantaseert van een tour, afgeladen zalen, met niet alleen gillende gitaren, maar het hele publiek uitzinnig. En dan natuurlijk backstage bacchanalen met fans, groupies, en vrachtladingen drank. Life on the road.

Bert is de enige niet. Steeds vaker hoor je in cafés en zaaltjes de -nog wat onzekere- klanken van een uit de as herrezen bandje. Als je de Mont Ventoux niet meer trekt, geen bal meer raakt in het senioren elftal en ook carrière-gewijs op de bank zit, is er altijd nog die ouwe liefde, de muziek. Waar het niet uitmaakt hoe oud je bent. Hell no! Hoe ouder hoe beter. Kijk maar naar Mick, Bruce & Paul.

Bij een bandje dus. Blues, jazz, maar vooral vaak rock-’n-roll. Lekker old school rammen op die gitaar en die drums, met een bandana om je kop, oorbel in het oor en zwarte vegen om je ogen van moeder-de-vrouws mascara. Paint it black.

Met al die ouwe-lullen-bandjes is het misschien aan te raden dat er ook iemand de defibrillator speelt?

De gekte slaat zo om zich heen dat zelfs mannen die al in bandje zitten, in – weer een ander – bandje willen. Zo richtte shock-rocker Alice Cooper de Hollywood Vampires op, om lekker covers te spelen met z’n maten; acteur Johnny Depp, Aerosmith gitarist Joe Perry, en wie er verder nog zin heeft mee te ravotten in deze rock and roll kibboets.

vampires@gofifty

Opgedoft en met een overdaad aan accessoires spelen de mannen tributes aan wijlen collega’s als Jimi Hendrix, Jim Morrison, John Lennon, David Bowie, Keith Moon en Marc Bolan. Blijkbaar gaat het er ruig aan toe, want de 65-jarige Perry zakte onlangs op het podium in elkaar. Hij moest gereanimeerd en naar het ziekenhuis worden afgevoerd. Een hartritmedingetje, of zoals hij zelf liet weten: ‘uitdroging en uitputting’.

Zelfs met human beatbox kwam ik niet verder dan scheetgeluiden.

Zeg maar een gevalletje Rock and Roll Over, tevens de titel van een oud album van Kiss, de (in 1973 opgerichte) grimeursgroep die na de zoveelste doorstart ook weer volop aan het touren is.

Met al die – bestaande en nieuwe – ouwe-lullen-bandjes is het misschien aan te raden dat er ook iemand de defibrillator speelt?

Ach, het is natuurlijk de kift, omdat ik zelf geen instrument speel. Niet bij het gebrek aan proberen: ik dreef mijn moeder tot wanhoop met mijn geklooi op de drums. Zelfs met human beatbox kwam ik niet verder dan scheetgeluiden. Ik heb geen jota muzikaal talent. Uitvoerend dan, luisteren doe ik als de beste. Hou jij je maar bij je plaatjes, zeiden ze thuis. Dus speelde ik pick-up.

Trouwens, dat plaatjes draaien heeft nogal een vlucht genomen. Knakkers als Armin van Buuren en Afrojack verdienen tonnen, hebben een supersterstatus en vliegen de aarde rond. On the road, maar dan mile high.

Tja… Ik zou m’n ouwe skills ook ’s kunnen opfrissen. DJ’s zijn de nieuwe rocksterren, nietwaar.

Schrijf je in voor de ultieme survivalgids voor het leven na de 50

Geen garanties dat je het overleeft, maar een avontuur wordt het zeker!