Een gastcolumn van Marcel Rutten:
Er zitten twee dikke veertigers tegenover mij in de Intercity richting Utrecht. Voor de goede orde: ik doel met ‘dikke’ niet op hun voorkomen maar op het vermoeden dat ze binnen zeer afzienbare tijd ‘het vijfje’ zullen ontvangen of misschien toch al hebben. Ze zitten gezellig keuvelend hun laatste date-ervaringen uit te wisselen. Ik sla er aanvankelijk nog weinig acht op totdat ineens het woord Tinder valt.
Ik ben bang dat vandaag zo’n beetje iedere loslopende man die er redelijk goed uitziet ten prooi kan vallen aan dit tweetal
Ja, dat triggert mij toch even. Ik heb zelf namelijk als dikke vijftiger ook een tijdje op deze dating-app rondgehangen en daarbij bijzonder leuke en memorabele ontmoetingen aan overgehouden. De beide dames tegenover mij zijn nog zoekende begrijp ik uit hun conversatie, maar ze trekken met name de kwaliteit van de informatieoverdracht bij veel mannen sterk in twijfel: mannen gefotografeerd voor snelle boten en blitse auto’s maar zelden erop of erin. Dat geeft toch te denken. En alsof vrouwen dáár op uit zijn.
Effe niet vanavond vriend, ben al besproken. Blijkt het verdorie toch mijn date al te zijn
Maar er wordt volgens hen op Tinder niet alleen ‘gerommeld’ met het decor, zo blijkt even later uit het relaas van een van hen: ‘Joh, mijn laatste date was pas echt een flop. We hadden ergens in de stad afgesproken en ik was er veel te vroeg. Had het thuis niet meer van de zenuwen, snap je. Zit ik daar koud aan een tafeltje als een vent naar me toe komt en zegt: ‘Erica, toch?’ Ik kijk de man aan en knik maar ken hem nergens van. Heb ik wel vaker hoor, dat ik een oud school- of buurtvriendje van vroeger niet meer herken of zo. Bovendien ook een slechte timing, denk ik nog. Effe niet vanavond vriend, ben al besproken. Blijkt het verdorie toch mijn date al te zijn!’ Erica proest het nu letterlijk uit: ‘Issie zeker onderweg minstens anderhalve decimeter gekrompen, op wonderbaarlijke wijze ook nog snel de nodige kilo’s aangekomen en tussendoor wat haar bovenop verloren. Voor het fatsoen nog een drankje met ‘m gedronken en toen huppakee naar huis gestuurd. Alleen!’
Beide vrouwen liggen nu letterlijk dubbel.
Ik ben bang dat vandaag zo’n beetje iedere loslopende man die er redelijk goed uitziet ten prooi kan vallen aan dit tweetal. Nadat een hele jonge conducteur onze vervoersbewijzen heeft gezien, zitten de twee als bakvissen te grinniken en hoor ik zoiets als: ‘Nou, die wil ik vanavond wel uit zijn uniformpje helpen, hoor’.
Ik zou er bijna weer van gaan Tinderen.

Schrijf je in voor de ultieme survivalgids voor het leven na de 50

Geen garanties dat je het overleeft, maar een avontuur wordt het zeker!