We willen het niet graag over de dood hebben. Omdat we zo veel van het leven houden. Maar lees toch maar even door, want je leven kan een stuk fraaier worden als je even stilstaat bij de spijtbetuigingen van mensen die op hun sterfbed liggen. Daar kun je veel van leren. 

De Australische verpleegster Bronnie Ware begeleidde jarenlang patienten in de laatste fase van hun leven. Ze voerde zeer openhartige gesprekken met hen en kwam tot de conclusie dat er steeds vijf gemeenschappelijke thema’s naar voren kwamen waar mensen spijt van hadden.

1. Ik zou willen dat ik de moed had gehad om meer voor mezelf op te komen ipv het leven te leiden wat anderen van me verwachten.

Dit was het meest voorkomende spijtpunt. Veel mensen constateerden dat ze maar deels hun droom hadden nageleefd. Dit kwam door de keuzes die ze wel of niet maakten waarbij ze teveel rekening hielden met anderen.

2. Ik zou willen dat ik niet zo hard had gewerkt.

Deze spijtbetuiging hoorde ze vooral veel van mannen. Zij hadden teveel tijd besteed aan het najagen van hun carrière. Ze zaten het grootste deel van hun leven in de wurggreep om de kost te verdienen. En genoten minder van hun vrijheid en geliefden.

3. Ik zou willen dat ik de moed had gehad om mijn gevoelens te uiten.

Veel mensen bleken niet gezegd te hebben wat ze daadwerkelijk dachten om zo maar de lieve vrede te bewaren. Uit angst te worden afgerekend of afgewezen. Zodat ze eigenlijk nooit hun ‘ware’ ik hadden laten zien.

4. Ik zou willen dat ik meer in contact was gebleven met mijn vrienden.

Iedereen had er spijt van dat ‘oude vriendschappen’ waren verwaterd. En ze te weinig moeite hadden gedaan om die in stand te houden. Er is een diep gemis van vrienden als mensen stervenden zijn. Op hun sterfbed zien ze vaak pas de werkelijke waarde van vriendschappen in.

5. Ik zou willen dat ik mezelf meer had toegestaan gelukkig te zijn.

De angst voor verandering is zo groot dat mensen zichzelf wijsmaken dat ze heel tevreden waren. Terwijl ze eigenlijk veel meer risico’s wilden nemen. Diep van binnen hadden veel mensen de wens uit hun comfortzone te stappen waardoor het leven minder middelmatig was geweest. Ze hadden meer willen lachen en idiote dingen willen doen.

Zo, dat knopen we dan maar flink in de oren. Ik ga gelijk een dagje vrij nemen en mijn geliefden zeggen dat ik super veel van ze hou en die verre vriend bellen voor een afspraak.

Als je je nog meer wilt verdiepen in deze materie: Bronnie Ware heeft over al die gesprekken een boek geschreven ‘The Top five regrets of the dying.’

Bron: https://www.wanttoknow.nl
Foto: Picasso ‘The death of Casagemas’

 

Schrijf je in voor de ultieme survivalgids voor het leven na de 50

Geen garanties dat je het overleeft, maar een avontuur wordt het zeker!