Op de kaart staat mijn vriendin in een prachtige dirndl en haar vriend in lederhose. Ze viert binnenkort haar 51-ste verjaardag en het thema is de Alpen. Ik begin gelijk te jodelen, want ik ben dol op verkleedfeesten. Het is dé plek waar je je even niet naar je leeftijd hoeft te gedragen. Waar je onbeperkt los kan gaan in de huid van een ander. En alle lasten zo lekker van je afvallen. 

Hoewel mijn dochter er soms anders over denkt (‘Mam, wat doe jij in hemelsnaam met mijn glittertop?’), zijn verkleedfeestjes zéker niet alleen voorbehouden aan de jeugd. Daarom: zes redenen waarom ook wij niet genoeg verkleedfeesten kunnen hebben!

1. De voorpret.
Heerlijk om te bedenken wat je aanmoet. Op zoek te gaan naar de verkleedspullen die je nog hebt van je vorige feestje waar je verkleed ging als Catwoman. Om te kijken of je van haar outfit ook een gezellige dirndl kunt maken. Dat gaat moeizaam. De Chinese kimono die je laatst aanhad toen je collega naar China verkaste laat je ook liever heel. Dus moet je beslist iets nieuws.

2. De feestwinkel. 
Een bezoek aan de feestwinkel is al een dikke traktatie op zich. Je gaat natuurlijk niet alleen, maar met een vriend of vriendin die ook is uitgenodigd. Je gedraagt je als een overjarige puber, maar dat mag daar – ondanks de knorrige blikken van de verkoper die niet kan wachten tot het zes uur is. Hilariteit alom met het passen van verschillende outfits. Je probeert ook nog even dat verpleegsterpakje, maar bedenkt je dat dat een stuk beter stond toen je drieëntwintig was. Vooral de pruiken doen het goed. Daar lijk je minstens twintig jaar jonger door. Je eindigt met de aangekochte spullen steevast in de kroeg om daar onder het genot van een biertje alvast te oefenen in het Duits.

3. De partystress. 
Een week voordat het feest van start gaat slaat de partystress toe. Sommige vrienden weten echt niet wat ze aanmoeten. Die voelen zich stiekem te oud voor al die rariteiten en willen zich er vanaf maken met een flauw hoedje. Maar jij maakt heel snel een groeps-app aan. Om ze te overtuigen dat ze dit feest echt niet aan zich voorbij mogen laten gaan. Je garandeert ze dat het dolle pret wordt. Je gaat zelfs zo ver dat je belooft dat je de komende drie jaar als Heidi door het leven gaat mocht het verkleden geen succes blijken. Zelfs die droogkloot van een Hans is dan te porren. Hij heeft ineens nog een paar kniekousen met kwasten in de aanbieding.

4. De rit ernaartoe. 
Als je dan eenmaal onderweg gaat als Frau Antje of als dikke Gunther met snor in een joggingpak – de vragen van je kinderen (‘Gaat het wel goed met je, mam?’) heb je net professioneel afgepoeierd –  is het zaak dat je zonder benzine komt te staan of een lekke band krijgt op de fiets. Want er is niets leukers dan gefluit en gelach van omstanders. Je mag onbeperkt even lollig doen en de show stelen op jouw leeftijd. Laat ze maar denken!

5. De verwantschap. 
Op het feest zit de sfeer er gelijk goed in. Bij binnenkomst is het lachen alom en wordt iedereen van top tot teen bewonderd. De grappen vliegen je om de oren. Niemand staat die avond alleen. Het verbaast me altijd hoeveel makkelijker het is om op deze avonden nieuwe mensen te leren kennen dan wanneer iedereen in z’n gewone kloffie aan een wijntje staat te nippen. Én je ziet nog eens onverwachte kanten van je vrienden: waar ik dacht dat vriendin C. altijd zo’n brave tante was, puilt er van alles uit haar dirndl en staat ze op de dansvloer onwijs te shaken met haar heupen.

6. De dolleman.
Je zingt uit volle borst mee met de Schlagers. Niemand vindt het gênant. Je durft zelfs een polonaise in te zetten en je waant je echt even in de Alpen. Je huppelt en jodelt over de groene weide alsof je vijftien bent en laat de alledaagse stress ver achter je. De avond kan niet meer stuk. Hier kun je nog wekenlang op teren. En dat vindt iedereen. Zelfs Hans vertrekt als laatste. Op zijn sokken met kwasten. Doodnormaal!

De komende drie jaar hoef jij niet verkleed als Heidi. Want het was een groot succes. Maar dat wist jij allang. Kortom: verkleedfeesten zijn (nog steeds) hot! Je doet je vrienden er een groot plezier mee. Ik verheug me nu al op het feestje wat ik zelf ga geven: kom verkleed als je held. Mijn kinderen gaan die avond maar even iets leuks voor zichzelf doen. Ik denk dat ik als Jacky Onasis ga. Of als Blondie. Of als Mata Hari. Of Annie MG Schmidt.

Ik moet beslist snel langs de verkleedwinkel.

Schrijf je in voor de ultieme survivalgids voor het leven na de 50

Geen garanties dat je het overleeft, maar een avontuur wordt het zeker!