Met mijn 49 jaar en twee kinderen van 11 en 7 behoor ik overduidelijk tot de kleine categorie oude moeder. Soms loopt het zo in het leven. En dus sta ik, bijna 50-er, als moeder nog op het schoolplein van de basisschool terwijl mijn vriendinnen open dagen van universiteiten met hun kroost bezoeken.

Op datzelfde schoolplein krijg ik regelmatig te horen “Wat? Ben jij al bijna 50?” Meestal volgt na deze schrikreactie meteen achteraan “dat je dat toch echt niet zou zeggen…”

Toegegeven, ik smeer steeds meer en, tegen beter weten in, duurder. Maar ik heb last van de typische kledingcrisis – iets waar de schoolpleinmoeders zich nog lang niet druk om lijken te maken. Daarnaast moet ik ook noodgedwongen iets vaker sporten dan 10 jaar geleden. Soit. 

Maar dat dertigersdilemma? Dat bestond ‘in mijn tijd’ niet. Als veertiger was ik druk met kleine kinderen. En nu, als bijna vijftiger ben ik zoveel wijzer. En dat zeg ik zonder spoortje van ironie. Echt. Dus zolang ik nog niet voor de oma van mijn kinderen word aangezien is het zo gek nog niet om een oudere moeder te zijn:

1. Mij krijg je niet gek meer

Dinertje hier, borrel daar, nog een vergadering tussendoor van het schoolbestuur of de feestcommissie van de voetbal of het lustrum van de hockeyclub. En nog even een reisje plannen naar de zon voor de eerstvolgende schoolvakantie. En oh ja, nog even een cadeau voor juffendag regelen voor de hele klas. Morgenavond op stap met de meiden en even de kroeg in, want anders leeeef je niet…

De onrust die ik bij jongere moeders zie omdat ze zich na een avond op de bank een verlepte plant voelen, heb ik niet meer. Geen gedoe met oppassen of een schuldgevoel dat ik huis en haard achterlaat voor mijn zoveelste bevlieging en bevrediging van het ik-moet-erbij-zijn-gevoel, terwijl ik liever thuis wil zijn.

Hoera voor een avond Netflix!

2. Gratis fitness

De meeste moeders (en vaders natuurlijk, zo modern ben ik dan ook wel weer) zijn rond hun 45e klaar met chauffeur spelen. Ik breng en haal tot minimaal mijn 55e twee kinderen naar school, tennis, gitaar, hockey (7km!). Ook in de stortregen nemen we tot groot chagrijn van mijn kinderen gewoon de fiets. ‘Is goed voor jullie!’ roep ik dan.

Wat zij – en mijn vriendinnen die de hemel danken dat ze eindelijk chauffeur-af zijn – niet weten is dat ik zo twee vliegen in een klap sla en tegelijkertijd ‘sport’ om mijn strakke benen te houden en de langzaamaan verdwijnende taille te compenseren. Ha!

3. Met jongere kinderen lijk je bij voorbaat jonger

Als je jonge kinderen hebt, schatten mensen je automatisch jonger in. Punt.

4. Ik ben een van hen

Mijn sociale leven voltrekt zich vaak onder jongere moeders. Toen ik pasgeleden werd uitgenodigd door een clubje voor de nieuwe hype padel (een soort schizofrene combinatie van tennis en squash), hield ik wijselijk mijn mond toen de trainer zei “maar jullie zijn allemaal toch nog lang geen 40?” Ik stond toevallig net gebogen over mijn schoenen mijn veters te strikken, maar toch, je gaat er vanzelf van stralen.

5. Musical.ly heeft geen geheimen voor mij

“Hoe oud ben je ook alweer,” vraagt een van de hockeyvriendinnen van mijn oudste steevast met een licht venijnige blik haar prachtig blauwe ogen. Auw. Een onderwerp onder de moeders vermoed ik zo. Ik, oud? Ik heb een Instagram-account, ik zit op FB (oké, de doelgroep is opgeschoven naar mijn leeftijd) en ik maak soms ook een videootje mee met Musical.ly. Vraag me een nummer van de hitlijst, ik ken het.

Stiekem geniet ik van deze fase: ik doen nog lekker mee op het schoolplein, maar wel in mijn eigen tempo. En zolang de tennisleraar denkt dat ik 40 ben, ga ik het niet ontkennen!

Tekst: Suzanne de Koning

Schrijf je in voor de ultieme survivalgids voor het leven na de 50

Geen garanties dat je het overleeft, maar een avontuur wordt het zeker!