Ik heb een nieuw badpak nodig. Of een bikini.

H.E.L.P.

De status: ik heb een badpak waarvan het niet meer duidelijk is wat de oorspronkelijke kleur was, waar het elastiek bij de bilpartij inmiddels danig aan het desintegreren is en waar alleen de mensen van de sportschool mij in te zien krijgen.

Onderin mijn kledingkast zwerven nog wat gezellige bikini’s waarin ik eeuwen geleden als een godin lag te bronzen op mijn strandstoel. Elk jaar trek ik ze steevast weer aan, zucht diep, en leg ze weer in de la. Ik weiger ze weg te gooien, want dat zou betekenen dat ik het opgeef. Dus ik hou vol – zie de sportschool van hierboven.

Bottomline, ik heb nog steeds iets nodig om deze zomer mezelf in te vertonen. Bij voorkeur een exemplaar waarin ik er begerenswaardig uitzie aan het zwembad, op het strand en op een groot jacht.

Deze absolute hel kent 4 stadia die ik met liefde even opschrijf ter lering ende vermaak:

1. Wikken en wegen

Je probeert vast te stellen hoe erg je er een nodig hebt. Is het zo erg gesteld met het huidige exemplaar dat je gewoon in een winkel gaat passen, met allemaal spiegels (die ook – en wie heeft dit bedacht… – je een haarscherp uitzicht bieden op je billen? In bikini. Of badpak. Wat maakt het uit. Het is verschrikkelijk.

Optie 2 is online bestellen. Vorig jaar had ik haast. Nooit een goed idee. Toen ik de bikini uit de postzakje viste en aandeed zag ik er – ondanks mijn goede hoop – niet uit als Sophia Loren aan de kust van Capri in de jaren ’50. Niets van dat alles. Ik leek eerder op een domineesvrouw uit de jaren ’90. Dit exemplaar overleed in een ongelukje in de droogtrommel.

Maar goed. De afweging is gemaakt: je móet een nieuwe. Daar ga je.

2. Kleurencrisis

Zal ik een rode kopen? Kan het wel? Is het niet verschrikkelijk uit de mode? Het rood leidt wel lekker af van al het andere van mij dat wel zichtbaar is, toch? Maar durf ik dit? Ok, het wordt een zwarte.

3. Passen.

Tja. Is er iets ergers dan dit?

*even denken*

Nee. De wet schrijft voor dat je wanneer je bikini’s gaat passen je er per definitie op je witst, aderigst en harigst uitziet. De verlichting staat tenminste op standje bouwlamp. Bij het uitrekken van je broek en t-shirt dwarrelen er vlokjes ‘lichaamsstof’ door het pashokje (nóg vettere bodylotion kopen) en daarnaast heb je nog steeds je onderbroek er onder aan want anders – yuk. Je probeert uit alle macht niet in huilen uit te barsten wat het lastig maakt om te bepalen of je er een beetje goed uitziet. Maar je voelt dat het niet zo is. Het bleek de laatste keer toch moeilijk om de hele vakantie lang je buik zo in te houden. Misschien gewoon cancellen.

4. Overgave

Je bestelt 5 verschillende maten. De review op de site dat dit badpak ‘klein valt’ brengt je in hevige verwarring. Want wie schreef dit op? Na een passessie in je eigen slaapkamer waarbij 2 exemplaren na een snelle analyse direct weer in het zakje konden (het meerekkend vermogen van zo’n badpak houdt ergens op) past er 1 ‘soort van’. Maar sinds wanneer betekent ‘goedkoop’ dat dit kleine stukje stof 69,95 kost?

Misschien word ik gewoon nudist.

 

Schrijf je in voor de ultieme survivalgids voor het leven na de 50

Geen garanties dat je het overleeft, maar een avontuur wordt het zeker!