Op een dinsdagochtend zat ik in een cafeetje te werken onzinnige sites te bekijken in een poging wat van het leven te maken toen er twee jonge deernes naast mij neerstreken. Een jaar of 16, lang sluike lokken zoals nu de mode is en schoenen die ik ook best zou willen hebben (Ik hoor mijn dochter al zeggen: ‘Mam, je gaat niet vragen waar zij die heeft gekocht hoor, dat is echt gênant!’ – Ok.). Enfin, deze dames hadden het over Burning man (‘Dat lijkt me echt ziek tof’) en trouwen op het strand (‘OMG, zoooooooo romantisch!’).

Onderwijl dronken ze allebei een latte macchiato, à 4,95

Nu wil ik niet gaan zeuren over die mooie tijd toen de lucht nog schoon was en de sex nog vies, maar ik kan me er toch over verbazen dat 16-jarigen blijkbaar het budget hebben om in een tussenuur een koffie van bijna 5 euro soldaat te maken. Ik dronk toen ik zo oud was een bak filterkoffie die al net wat te lang had staan pruttelen. Maar geef ze eens ongelijk, zo’n latte  (met sojamelk natuurlijk) smaakt uiteraard wel 1000 keer beter.

Ze spraken dus over zwemmen met dolfijnen en liften naar Parijs. Dit alles met het doel om hun bucket list te voorzien van toekomstige epische belevenissen voor een groots en meeslepend leven.

Ik kan heel onopvallend luistervinken

 Denk ik. En terwijl exotische bestemmingen, avonturen die ze maar beter niet aan hun moeder kunnen vertellen en prachtige carrièremoves de revue passeerden, voelde ik een enorme opluchting.

Niet omdat ik het allemaal al heb. Integendeel. Ik ploeter nog steeds mijn weg naar een noemenswaardige carrière en er zijn genoeg exotische bestemmingen waar ik zeker nog wel eens op het strand wil liggen.

Maar tussen de regels van de bucketlist hoorde ik vooral wat anders: de hunkering naar acceptatie. De bucketlist is namelijk pas écht compleet als je vrienden hem ook ‘heel bot’ vinden.

En ik realiseerde me dat ik dat allemaal niet meer hoef. Ik hoefde dat al eigenlijk nooit, maar nu hoef ik het ook EIN DE LIJK niet meer van mezelf (Hmmm ok. Meestal niet.). Van de weeromstuit stelde ik een lijstje op met dingen waar ik vanaf nu officieel schijt aan heb (Dochter: ‘Mam, je gaat niet schrijven over die fuck-it list van je hoor, dat is echt gênant! – Sorry.).

Komt ‘ie:

De Fuck-it list: alle dingen die ik niet meer hoef (van mezelf)

1. 8 kilo afvallen. Na ruim 35 jaar diëten ben ik – beter laat dan nooit zullen we maar zeggen- tot het inzicht gekomen dat het gewoon niet werkt. En met mijn normale eetpatroon weeg ik gewoon 75 kilo. Schijnt wel beter te zijn voor je rimpels, het vult alles lekker op.

2. Elke dag de krant lezen. Serieus, wie heeft hier tijd voor?

3. Mijn ramen vaker lappen. Zo lang ik kan zien of de zon schijnt doe ik er niet moeilijk over.

4. Gezonder eten. Mijn dochter heeft een boek van Rens Kroes, ik niet. Want er staat een watermeloenpizza in…wat?!

5. Daten leuk vinden. Jahaaa ik moet er wel op uit om mijn kansen te vergroten maar kunnen we al die onzin gewoon overslaan en het leuk hebben met elkaar?

6. Moeilijke boeken lezen waar ik dan zinnige dingen over moet roepen. Geef mij maar lekker een Saskia Noort. Het leven is al moeilijk genoeg.

7. Luisteren naar mensen die ongevraagd heel stom advies geven (zoals: ‘Met grijs haar is het wel echt beter als je het korter draagt’.). Kon ik echt nog nachten over doormalen.

8. Een verplicht gesprek bij de kapper voeren. Nog even los van bovenstaand punt verviel ik vroeger vaak in een soort woordendiarree waar de gemiddelde politicus trots op zou zijn – uit angst dat het knipmeisje zou denken dat ik niet zo gezellig was. Hahaha, dat ben ik ook eigenlijk niet. Laat mij maar lekker een uurtje de LINDA. lezen.

9. Hakken dragen. Ik word er ook gewoon niet charmanter op als mijn voeten in de fik staan halverwege de avond. Weg ermee.

10. Originele reizen maken. Als het er maar mooi is, er leuke mensen zijn en de wijn van redelijke kwaliteit is.

11. Vinden dat mijn huis constant opgeruimd en spik en span moet zijn. Spinnen hebben óók een plekje nodig, denk ik dan.

12. Marie Kondo begrijpen. Echt, het lijkt me heerlijk als al mijn onderbroeken magisch opgevouwen in een la liggen. En ik in mijn keukenlades met één soepele beweging de spatel vind omdat ik niet eerst door 6 lagen pollepels, messen en oude sushistokjes hoef te graven. Maar die onderbroeken vouwen zich niet vanzelf op en voor ik het weet heb ik straks mega stress omdat er in de lade iets ligt wat daar niet hoort. Zolang La Kondo niet elke dag eigenhandig mijn sloggi’s komt vouwen begin ik er dus gewoon niet aan.

13. Heeeeel lang voor de spiegel staan. Want dit.

14. Mijn gelijk halen als ik vind dat ik gelijk heb. Wil jij graag gelijk hebben? Prima heb jij toch gelijk. Gaan we verder geen tekst aan verspillen. **Glimlach**

15. Eten omdat het etenstijd is. Lang dacht ik dat het keurslijf van 6 uur piepers gaar mij waanzinnig gelukkig maakte (want: structuur!), maar het blijkt niet zo te zijn. Een bakje muesli om 8 uur ’s avonds is toch gewoon prima? Elke avond koken doe ik allang niet meer.

16. Álle feestdagen vieren, en zeker niet de twééde kerst/ paas/ pinksterdag. Mijn kinderen mogen doen en laten wat ze willen, zolang ze maar niet denken dat ze per se bij mij moeten gaan zitten.

17. Twijfelen of ik de deur opendoe zonder make-up. This is me!

18. Niet terugschelden als iemand ‘k*****hoer’ roept omdat ik al wachtend voor het rode licht blijkbaar in de weg sta voor iemand die daar doorheen wil fietsen. Dus scheld ik nu lekker terug. Heerlijk. Kan het iedereen aanbevelen.

19. Na de pauze terugkomen bij een tenenkrommend slecht toneelstuk. Is hier ook een kroeg om de hoek?

Vergis je niet.

Ik heb nog genoeg plannen voor de toekomst (tango leren dansen) en dromen om elke dag voor op te staan (verhuizen naar Frankrijk – ooit!). Wat dat betreft kan ik aardig meekomen met mijn 16-jarige tafeldames en hun bucketlist.

Maar iets in mij zou ze zo graag willen zeggen dat ze óók die fuck-it list moeten maken.

Gewoon nu al. Want je kunt nog zo vaak feesten op Ibiza of bungeejumpend door Amerika trekken, ik denk dat je van de fuck-it list pas echt een relaxed leven krijgt. Had iemand mij dat op mijn 16e maar aan mijn verstand kunnen peuteren…!

Lees ook: Top 9 tips om er verdomd goed uit te blijven zien.

 

Schrijf je in voor de ultieme survivalgids voor het leven na de 50

Geen garanties dat je het overleeft, maar een avontuur wordt het zeker!